De zin is even weg

Gepubliceerd op 3 februari 2021 om 08:27

Weer een persconferentie, weer een maand verlenging, berichten over een 3e golf die ‘onvermijdelijk’ gaat komen, mogelijke verlenging van een avondklok, het houdt niet op. 

Ik weet niet hoe anderen dit ervaren maar de ‘zin’ zakt bij mij zo het putje in. Ik voel letterlijk de energie uit mijn lichaam wegzakken. Het gevoel van teleurstelling. Van machteloosheid en ongeduld.

 

Mijn situatie is prima ondanks de corona-maatregelen, ik heb geen bedrijf dat dicht moet, ik heb geen schulden die oplopen. Ik heb geen kinderen die ik les moet geven. Ik heb geen pubers thuis die het moeilijk hebben en daarmee jouw leven lastig maken. Ik mis alleen maar de gezelligheid. Ik voel me daarnaast beperkt en angstig m.b.t. de maatschappelijke ontwikkelingen, de tegenstellingen die lijken op te lopen.

 

Dus, wat doet dit dan met mensen die wel in moeilijke situaties zitten? Deze hele situatie vraagt om  veel incasseringsvermogen en veerkracht om toch weer door te gaan. Om toch weer zin te vinden om iets te doen, als je al iets kan doen.

 

Zin is een lastig begrip. Letterlijk gaat het om het hebben van energie om iets te ondernemen. Het hebben van energie is een fysiologische reactie op een gedachte aan een doel. Het openen van je winkel bijvoorbeeld, het kletsen met klanten en het verkopen van je spullen zodat je geld kan verdienen om je hypotheek te betalen en ook een avondje uit kan gaan met vrienden.

 

Na zo’n persconferentie zakt die energie in no-time weg, is de zin ineens verdwenen. De doelen die je onbewust en bewust voor ogen had vallen weg. In ieder geval voorlopig en het is onduidelijk hoe lang het nog gaat duren. Machteloosheid, het kan je min of meer verlammen. Wat moet je nog?

 

Figuurlijk gaat zin om het hebben van een reden tot bestaan. Victor Frankl heeft hier mooie boeken over geschreven. Eén van die boeken gaat over zijn leven in een kamp in de 2e wereldoorlog. Hij was psychiater en heeft mensen geholpen in die moeilijke periode. Door mensen te helpen vond hij een reden om te bestaan tijdens verschrikkelijke omstandigheden. Hij heeft het overleefd en schreef er later een boek over.

 

Ik wil zeker geen vergelijking maken tussen de huidige corona-crisis en het leven in een kamp. Maar van zijn boek heb ik wel geleerd dat het hebben van een reden tot bestaan, het hebben van doelen in je leven essentieel is om zin te ervaren in het leven. En dat is voor veel mensen in deze crisis best moeilijk.

 

Misschien kan Victor Frankl voor sommige mensen een voorbeeld zijn en inspiratie om in deze  moeilijke periode op zoek te gaan naar een andere, tijdelijke reden van bestaan om zo deze tijd door te komen. Om niet weg te zakken in het gevoel van machteloosheid.

 

Het zal geen financiële problemen oplossen, het zal geen gezelligheid opleveren. Maar misschien wel een beetje zin om door te gaan.

 

Sterkte allemaal!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.