Het stormt op de aarde

Gepubliceerd op 13 januari 2021 om 10:58

De lockdown is verlengd met 3 weken. En wie weet wat er nog meer volgt. Wat doet dit met je? Met je gemoedstoestand? Kunnen we nog begrip opbrengen voor elkaar?  

Ik heb mezelf iedere keer beloofd om niet over corona te schrijven. Niet omdat ik geen standpunt heb maar ik wil van mijn blog geen middel maken om mijn standpunt te verkondigen. Ik wil geen missionaris zijn. En ik wil geen welles / nietes discussies aanwakkeren. Ik heb de waarheid niet in pacht. Liever zou ik willen verbinden maar weet in deze situatie niet meer hoe.

 

Ik heb een gruwelijke hekel aan polariseren. Beide partijen hebben een eigen zienswijze en kunnen elkaar niet meer bereiken. Vriendengroepen en families vallen uit elkaar omdat ze andere standpunten geloven.

 

En nu komt er weer 3 weken bij, 3 weken waarin het polariseren waarschijnlijk nog erger wordt. Mensen verharden in hun standpunten en neigen er meer en meer toe om met modder te gooien naar elkaar omdat de ander niet gelooft wat ze zelf geloven.

 

En wie weet wat er gebeurt als de Britse variant inderdaad toeslaat. Of je het nu gelooft of niet, dat zal alles alleen maar moeilijker maken.

 

Waarom is het zo moeilijk om met tegengestelde standpunten met elkaar in contact te blijven? Over onbenullige dingen is het al lastig om te discussiëren laat staan over een onderwerp als corona dat de hele maatschappij ontwricht. Waarbij er voor beide uiterste standpunten gevaar dreigt: gevaar voor het virus of gevaar voor het verlies van de vrijheid.

 

Bij gevaar neigen mensen om zich in te graven en / of te vechten. Ik ben meer van het ingraaf-typetje, ik trek me terug, leidt mezelf af met allerlei ‘belangrijke’ dingen met een houding van ‘het is zoals het is en ik kan het toch niet veranderen’.

 

De vechters gaan de barricade op, demonstreren en  verspreiden zoveel mogelijk informatie als ze maar kunnen. Gaan de confrontatie aan. Proberen elkaar te overtuigen van de voor hun belangrijke standpunten. Met als doel de gevaarlijke dreiging (vrijheid verliezen of virus verslaan) weg te duwen. En dan duw je tegen elkaar aan. Daar gaat het schuren.

 

Bij allebei de uitersten is er sprake van angst voor het dreigende gevaar.

 

Ik zou nu graag willen afsluiten met een positief bericht, met een tip over wat je kan doen om toch met elkaar in verbinding te blijven. Om elkaar niet te verliezen en weg te duwen. Maar ik heb daar eerlijk gezegd geen idee van.

 

Zelf probeer ik om open te blijven staan voor het standpunt van de ander en mezelf niet te verliezen in een inhoudelijke feitelijke discussie over wat wel waar is en wat niet waar is. Ik probeer mijn angst in bedwang te houden en te relativeren, geduldig te wachten tot het allemaal weer over is. Ik probeer in mijn eigen standpunt te blijven geloven ondanks alle tegenargumenten gewoon omdat dit voor mij werkt. Mocht toch blijken dat het anders is dan zie ik dat dan wel weer.

 

Ik concentreer me op het feit dat ik om de ander geef en dat vind ik nu belangrijk. Hoe zorg ik ervoor dat wij zelf niet polariseren ondanks dat we bang zijn voor elkaars standpunten?

 

Hoe doen jullie dit? Hoe zorgen jullie voor jezelf, voor de ander en voor de relatie, in deze lastige tijd en de tijd die er nog aan zit te komen?

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.